Անհնար է Սփյուռքի միասնական մարմին ստեղծել | A Unified Diasporan Representation is Unrealistic

Անհնար է Սփյուռքի միասնական մարմին ստեղծել

Վերջերս ՀՀ Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանը Սիվիլնեթի հետ հարցազրույցում շոշափեց «ամբողջ սփյուռքի միասնական մարմին ունենալու» գաղափարը: Նման միտք անցյալում էլ է հնչել, օրինակ 2010-ին` լոսնաջելեսահայ հայտնի սյունակագիր Հարութ Սասունյանի եւ նախկինում ավելի աշխույժ գիտական խմբակ Policy Forum Armenia-ի կողմից:

Այդ գաղափարն ինչքան էլ արտացոլի ազգային միասնականության զգացմունքը, իրականում բնավ իրատեսական չէ, մի քանի պատճառով:

կարդալ մնացածը

A Unified Diasporan Representation is Unrealistic

In a recent interview with CivilNet, the Republic of Armenia’s High Commissioner for Diasporan Affairs Zareh Sinanyan touched upon the notion of “having a body unifying the entire diaspora”. This idea has come up in the past, such as in a column by the well-known Los Angeles-based writer Harout Sassounian and in a report by Policy Forum Armenia, a formerly more active research group, both back in 2010.

As much as that idea reflects a feeling of national unity, it is not feasible in reality, for a few reasons.

read the rest

The US Congress’ recognition of the Armenian Genocide goes beyond trying to vex Turkey

92The US Congress’ recognition of the Armenian Genocide goes beyond trying to vex Turkey

Amidst all the ruckus over impeachment, Ukraine and whistleblowers at Congress, the House of Representatives took a landmark decision on Tuesday 29 October, to formally recognise the Armenian Genocide.

Various incarnations of the resolution, which passed overwhelmingly by 405-11, have appeared and been shelved on a number of occasions over the past few decades. Pushed forward by Armenian-American advocacy groups with the support of key representatives and senators, it was always countered by lobbying led by the Turkish government, often with the backing of the State Department or the defence establishment.

Although a majority of scholars have long agreed that the experience of the Armenians and other non-Muslims in the Ottoman Empire during the First World War amounts to genocide, the government of Turkey denies that designation, instead describing the massacres and deportations as general wartime catastrophes during which Muslim populations suffered and died as well.

read the rest

Armenia’s victory for the people faces at least 3 challenges

Armenia’s victory for the people faces at least 3 challenges

What transpired in Armenia over the past month was astonishing, sometimes bewildering, often inspiring, and in all events historical. The people in Armenia and the Armenians in diaspora communities throughout the world were on tenterhooks as they followed the fast pace of developments in the country. They have a right to feel pride in a political movement that galvanised Armenian society in an unprecedented manner, lending a voice and a sense of empowerment to many who had long felt marginalised and alienated. They can breathe a sigh of relief as the leadership of the popular opposition movement takes office.

But the real work begins now. Aside from a number of general principles of policy such as clamping down on corruption and boosting the rule of law, opposition leader and now prime minister Nikol Pashinyan has declared a few specific points on his agenda: reforms of the electoral code and the law on political parties, followed by extraordinary elections within a reasonable timeframe. A new parliament for a new Armenia must be as legitimate as possible, based on free and fair elections, truly reflecting the popular will.

read the rest

Some Questions About This Revolution | Մի Քանի Հարցում Այս Յեղափոխութեան Վերաբերեալ

I am sure we are all very excited and proud about the events in Armenia over the past few weeks, and with good reason. But I’m afraid I have been a sceptic from the start, and some questions are still buzzing about in my mind.

This brief piece of writing is not meant to rain on anyone’s parade or to make people upset – these are genuine enquiries from a concerned citizen. Some key hills have been surmounted, but the road still has a way to go. It could get bumpy.

read the rest

Վստահ եմ բոլորս շատ ոգեւորուած ենք ու հպարտ վերջին շաբաթներում Հայաստանում տեղի ունեցած դէպքերով, եւ իրաւունք էլ ունենք: Բայց ես սկզբից ի վեր վերապահումներ եմ ունեցել եւ մի քանի հարցում դեռեւս մտքիս մէջ բզզում են:

Այս կարճ գրառումը ինչ-որ ստուեր գցելու կամ մէկին նեղացնելու համար չէ: Սրանք մտահոգ քաղաքացու անկեղծ հարցադրումներ են: Որոշ առանցքային սարեր յաղթահարուել են, սակայն ճանապարհը դեռ շարունակւում է: Գուցէ անհարթ լինի:

կարդալ մնացածը

Էրեբունիի իրադրության շուրջ երեք հարցում եւ երկու դիտարկում | Three Questions and Two Observations on the Stand-off in Yerevan

70_postcaptureԷրեբունիի իրադրության շուրջ երեք հարցում եւ երկու դիտարկում

Խաղի վերջը ի՞նչ է նախատեսված:

Մտնել մի իրավիճակի մեջ առանց իմանալու դրանից դուրս գալու ձեւը հուսալքության նշան է: Ինքն իրեն «Սասնա Ծռեր» կոչող խումբը երեւի թե որոշակի սցենար գծել էր: Դա, սակայն, շատ հստակ չի երեւում: Պահանջները հստակ են: Բայց նաեւ շատ ծայրահեղ են: «Սասնա Ծռեր»-ի անդամները անկեղծորեն սպասո՞ւմ են, որ իրենց պահանջները լիակատար ձեւով ամբողջացվեն: Եթե ոչ, ապա ի՞նչ պատկերացում ունեն այս իրադրության վերջավորության մասին: Այդ վերջավորությամբ երկրին, Հայաստանի ժողովրդին նպաստավոր հետեւանք պատկերացնո՞ւմ են:

կարդալ մնացածը

71_postcaptureThree Questions and Two Observations on the Stand-off in Yerevan

What is the plan for an endgame?

Getting into a situation without knowing how to get out is a desperate act. The group calling itself Sasna Tsrer must have had some idea as to how this whole scenario would play out. It does not seem too clear, however. The demands are quite clear. But they are also very extreme. Do the members of Sasna Tsrerhonestly expect their demands to be fully met? If not, then how do they imagine this stand-off ending? Do they imagine that ending to be of some benefit to the country, to the people of Armenia?

read the rest

Երկու լավ բան հայկական տեսանկյունից՝ վերջին իրադարձություններից ելնելով | Two Good Things (for Armenians) to Come Out of the Recent Clashes

66_postcaptureԵրկու լավ բան հայկական տեսանկյունից՝ վերջին իրադարձություններից ելնելով

Հայկական ու ադրբեջանական լրատվամիջոցները, ինչպես նաեւ շատ միջազգային ԶԼՄ-ներ, վերջին շաբաթում բավական տեղ տրամադրեցին Արցախում եւ դրա շուրջ տեղի ունեցող բախումները լուսաբանելու համար: Ինչպես կարելի է կռահել, հայկական ու ադրբեջանական կայքերը բոլոր ուղղություններով ծայրահեղ ազգայնական հռետորաբանությամբ լի էին: Յուրաքանչյուր կողմ մյուսին մեղադրեց կռիվն սկսելու ու շարունակելու մեջ, նաեւ որեւէ զինադադար խախտելու մեջ: Յուրաքանչյուր կողմ շարունակում է խոսել պատմական իրավունքներից, ավանդական հողերից՝ հիշատակելով 80-ականների եւ 90-ականների ահռելի դրվագները, մասնավորապես անմեղ քաղաքացիական զոհերը:

կարդալ մնացածը

67_postcaptureTwo Good Things (for Armenians) to Come Out of the Recent Clashes

The Armenian and Azerbaijani media – as well as many international media outlets – devoted much space over the past week to cover the notched-up hostilities in and around Nagorno-Karabakh.

As one might have expected, Armenian and Azerbaijani websites poured out strong nationalistic rhetoric in all directions. Each side blamed the other for initiating and prolonging the escalation and for violating any cessation of hostilities. Each side continues to speak in terms of historical rights, traditional lands, and remembers horrors of the conflict of the late ’80s and early ’90s, especially massacres of innocent civilians.

read the rest

Speaking the Language of the International Community

Speaking the Language of the International Community

When Armenians speak of “our lands” and demand their return, the sentiment is often lost on the international community, for two main reasons: (1) We live in a world of states and statehood; and (2) the Armenians were never the only ones who lived on those lands.

Whether we like it or not, our planet is divided up into territories that have the technical term of “states.” These are not the states of the United States, but independent, sovereign states. The United States of America is a state, the Republic of Armenia is a state, and so on. The United Nations brings together the states of the world, which currently number at 193. Of course, there are disputed territories, but as far as the international community is broadly concerned, there are at present only 193 states in the world.

read the rest

A Versatile Language is One Key to Survival

A Versatile Language is One Key to Survival

Living languages are organic entities. They express meaning for the speaker and communicate that meaning to the interlocutor. As long as a language can fulfill that function, it is used.

Languages also tend to change over time. This is a mark of the vitality of a language. It so happened in modern times that many languages of Europe began to look to their native ways of communicating, rather than sticking, for example, to the ancient Latin, because Latin was no longer useful.

This is a natural phenomenon, and it is how we got, among many others, French and Spanish – although this “French” happened to be the dialect of Paris, where the royal court was located, and likewise the “Spanish” we know is specifically the dialect of Castile, the region around Madrid. “A language is a dialect with an army,” a certain saying goes.

read the rest

More than One April 24, 2015, in Istanbul

More than One April 24, 2015, in Istanbul

It was the evening of April 24, 2015, and I was sitting on the street in Istanbul, right near where Istiklal Avenue starts off from Taksim Square. The area had been closed off especially for us—a part of town usually bustling (bursting, really) with people. Those around me were holding placards, mostly of the Armenians who had been placed under arrest that day 100 years earlier. I got a placard with one Hagop Terzian on it. “I must look him up,” I thought, somewhat ashamed of the fact that I had not heard of him before, one of the many whose memory was being honored that evening.

The atmosphere was that of a quiet crowd. There was some music, some speeches. I thought it odd that my feet were crossed on the ground next to the tracks over which the tramway ferries tourists and locals from one end of this long, touristy shopping street to the other. The tramway incessantly rings its bell as a warning because, again, Istiklal Avenue is always teeming with people. (I had earlier noticed a favorite game of one of the unfortunate newcomers to this part of the world—young refugee children from Syria, hopping on and off the protruding parts of the tramway wagon. No ringing bell ever dissuades them.) I made a mental note of exactly where I was on the street, trying to figure out a line joining the track to the shops and buildings around me. Someday I would show off the specific spot where I was on the 24th of April, 2015.

read the rest

Սահմանադրական փոփոխություններ. «Սատանան մանրամասների մեջ է»

Սահմանադրական փոփոխություններ. «Սատանան մանրամասների մեջ է»

Անգլերենով այսպիսի ասացվածք կա. «սատանան մանրամասնություններում է գտնվում» (“the devil is in the details”): Այսինքն՝ խոսքերը սիրուն են, բայց երբ բանը կա բուն գործին, ամեն ինչ կախված է այդ բուն գործը անելու ոճից: Ահավասիկ եւ այսպիսի հակազդեցություն Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական փոփոխությունների վերաբերյալ:

Նախ, ի՞նչ է սահմանադրություն կոչեցյալը: Շատ չխորանալով քաղաքական տեսությունների (սատանայական մանրամասնությունների՞) մեջ, երկու գլխավոր դրույթ նշեմ: Առաջինը՝ սահմանադրությունը իրենից «հասարակական պայմանագիր է ներկայացնում. ժողովուրդը ինքը ինչ-որ մի մեխանիզմով իր ընդհանուր կամքն է արտահայտում այդ փաստաթղթին միջոցով: Ոչ թե որեւէ մենապետ կամ այլ օժտյալ անձ է քաղաքական կարգ հաստատում ու քաղաքական որոշումներ կայացնում, այլ՝ ընդհանուր ժողովուրդը: Երկրորդ՝ սահմանադրություններ իշխանությունն են բաշխում. ոչ թե մի անհատ կամ խումբ՝ անգամ քվեարկությամբ ընտրված, ամբողջ իշխանությունն են ձեռք բերում, այլ զանազան գործակալություններ, զանազան պաշտոնական մարմիններ զանազան գործառույթներ են իրականացնում՝ մեկը մյուսին հակազդելով, մեկը մյուսին հակակշիռ հանդիսանալով: Այդպիսով, ոչ մի անհատ կամ խումբ չի կարող լայնածավալ ազդեցություն ունենալ:

կարդալ մնացածը