Էրեբունիի իրադրության շուրջ երեք հարցում եւ երկու դիտարկում | Three Questions and Two Observations on the Stand-off in Yerevan

70_postcaptureԷրեբունիի իրադրության շուրջ երեք հարցում եւ երկու դիտարկում

Խաղի վերջը ի՞նչ է նախատեսված:

Մտնել մի իրավիճակի մեջ առանց իմանալու դրանից դուրս գալու ձեւը հուսալքության նշան է: Ինքն իրեն «Սասնա Ծռեր» կոչող խումբը երեւի թե որոշակի սցենար գծել էր: Դա, սակայն, շատ հստակ չի երեւում: Պահանջները հստակ են: Բայց նաեւ շատ ծայրահեղ են: «Սասնա Ծռեր»-ի անդամները անկեղծորեն սպասո՞ւմ են, որ իրենց պահանջները լիակատար ձեւով ամբողջացվեն: Եթե ոչ, ապա ի՞նչ պատկերացում ունեն այս իրադրության վերջավորության մասին: Այդ վերջավորությամբ երկրին, Հայաստանի ժողովրդին նպաստավոր հետեւանք պատկերացնո՞ւմ են:

կարդալ մնացածը

71_postcaptureThree Questions and Two Observations on the Stand-off in Yerevan

What is the plan for an endgame?

Getting into a situation without knowing how to get out is a desperate act. The group calling itself Sasna Tsrer must have had some idea as to how this whole scenario would play out. It does not seem too clear, however. The demands are quite clear. But they are also very extreme. Do the members of Sasna Tsrerhonestly expect their demands to be fully met? If not, then how do they imagine this stand-off ending? Do they imagine that ending to be of some benefit to the country, to the people of Armenia?

read the rest

Երկու լավ բան հայկական տեսանկյունից՝ վերջին իրադարձություններից ելնելով | Two Good Things (for Armenians) to Come Out of the Recent Clashes

66_postcaptureԵրկու լավ բան հայկական տեսանկյունից՝ վերջին իրադարձություններից ելնելով

Հայկական ու ադրբեջանական լրատվամիջոցները, ինչպես նաեւ շատ միջազգային ԶԼՄ-ներ, վերջին շաբաթում բավական տեղ տրամադրեցին Արցախում եւ դրա շուրջ տեղի ունեցող բախումները լուսաբանելու համար: Ինչպես կարելի է կռահել, հայկական ու ադրբեջանական կայքերը բոլոր ուղղություններով ծայրահեղ ազգայնական հռետորաբանությամբ լի էին: Յուրաքանչյուր կողմ մյուսին մեղադրեց կռիվն սկսելու ու շարունակելու մեջ, նաեւ որեւէ զինադադար խախտելու մեջ: Յուրաքանչյուր կողմ շարունակում է խոսել պատմական իրավունքներից, ավանդական հողերից՝ հիշատակելով 80-ականների եւ 90-ականների ահռելի դրվագները, մասնավորապես անմեղ քաղաքացիական զոհերը:

կարդալ մնացածը

67_postcaptureTwo Good Things (for Armenians) to Come Out of the Recent Clashes

The Armenian and Azerbaijani media – as well as many international media outlets – devoted much space over the past week to cover the notched-up hostilities in and around Nagorno-Karabakh.

As one might have expected, Armenian and Azerbaijani websites poured out strong nationalistic rhetoric in all directions. Each side blamed the other for initiating and prolonging the escalation and for violating any cessation of hostilities. Each side continues to speak in terms of historical rights, traditional lands, and remembers horrors of the conflict of the late ’80s and early ’90s, especially massacres of innocent civilians.

read the rest

Մեկ ազգ, քանի՞ մշակութային ոլորտ. հայկական բազմազանություն | One Nation, How Many Aspects of Culture? Armenian Diversity

Մեկ ազգ, քանի՞ մշակութային ոլորտ. հայկական բազմազանություն

Վերջերս «էլ-փոստային կռիվ» ունեցա մի անծանոթի հետ: Դրան «կռիվ» կոչելը չափազանցություն կլինի: Ավելի ճիշտ, բուռն քննարկում ունեցանք էլ-փոստեր ստանալով ու ուղարկելով:Իրար գտել էինք ընդհանուր ծանոթի միջոցով, ով խոհեմ գտնվեց ու խոսակցությունից զերծ մնաց:

Խնդիրը Արեւելահայերենի ու Արեւմտահայերենի շուրջ էր, մասնավորապես՝ եթե կան երկու առանձին Հայերեն լեզուներ, կամ եթե երկուսն էլ մի լեզվի մասնիկներն են: Ուրիշ տարբերակներ էլ կան, եւ նաեւ կարելի է, որ մարդ Արեւելահայերենին ու Արեւմտահայերենին միառժամանակ տարբեր բնորոշումներ տա: Նամակակիցս ինքնավստահորեն պնդում էր, որ կա միայն մեկ Հայոց Լեզու: Իմ դիրքորոշումն այն է, որ դրանք «քույր լեզուներ» են:

կարդալ մնացածը

One Nation, How Many Aspects of Culture? Armenian Diversity

Not too long ago, I had an “e-mail fight” with someone I don’t know. To call it a “fight” would be an exaggeration. Rather, we had a heated discussion back and forth via e-mail, having found each other through a mutual acquaintance who wisely slipped out of the conversation.

The issue was Eastern Armenian and Western Armenian – specifically, whether or not there are two separate Armenian languages, or whether they are both versions of one language. There are other possibilities, and it could be the case that one may characterise Eastern and Western Armenian in more than one way at the same time. My correspondent was very confident toinsist that there is only one Armenian language. My own position is to refer to the two as “sister languages”.

read the rest

Տավուշի խնդրով ՀՀ-ն ՄԱԿ-ի ԱԽ-ին կարող է, պետք է դիմի | Armenia Can and Should Appeal to UN Security Council Re: Azerbaijani Firing on Tavush

Տավուշի խնդրով ՀՀ-ն ՄԱԿ-ի ԱԽ-ին կարող է, պետք է դիմի

Տավուշի մարզի ուղղությամբ կրակելով՝ Ադրբեջանի Հանրապետությունը միջազգային իրավունքի կոպիտ խախտմամբ է հանդես գալիս, ու Հայաստանի Հանրապետությունը՝ որպես միջազգային իրավունքի սուբյեկտ, լիիրավ օժտված է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդին դիմելու այս հարցով:

Միջազգային իրավունքի առանցքային կետը պետությունների միջեւ ուժի կիրառման կարգավորումն է: Երկրորդ աշխարհամարտի դաժան իրականությունից ելնելով, ՄԱԿ-ի Կանոնադրությամբ արգելվեց պետությունների ուժի կիրառումը մեկը մյուսի նկատմամբ:

կարդալ մնացածը

Armenia Can and Should Appeal to UN Security Council Re: Azerbaijani Firing on Tavush

The Republic of Azerbaijan is in clear violation of international law by firing on the Tavush region on Armenia, and the Republic of Armenia, as a subject of international law, is in its full rights to appeal to the UN Security Council on this matter.

The essence of international law lies in the regulation of the use of force between states. Following the horrors of the Second World War, the UN Charter prohibits the use of force by states on other states.

read the rest

Մեր լեզվի ժառանգությունը

Մեր լեզվի ժառանգությունը

Լեզուները, ըստ էության, պայմանական համակարգեր են՝ ենթակա սովորելու, սովոր դառնալու: Մեր լեզուն՝ հայերենը, բացառություն չէ այս առումով: Սակայն մեր լեզուն ունի մեկ այլ հատկանիշ. չափազանց հարուստ է իր ժառանգությամբ:

Հայաստանի հասարակության կյանքում ներկա է եւ մատակարարվում է մեր հարուստ լեզվի միայն մի մասը: Արդյոք չարժի՞ ու արդյոք հնարավոր չէ՞, որ Հայաստանի հասարակությունը իմանա գրաբարի, արեւմտահայերենի եւ հայերենի ավանդական ուղղագրության մասին:

կարդալ մնացածը