Թուրքական և հայկական պատումների բախումը

78_postcaptureԹուրքական և հայկական պատումների բախումը

Հայաստան-Թուրքիա եւ հայեր-թուրքեր հարաբերությունների ճշգրիտ նկարագրումն անգամ խնդրահարույց է. այն զանազան հարթությունների վրա է տեղի ունենում՝ միջանձնականից սկսյալ մինչեւ միջազագային հարաբերություններ: Տվյալ հետազոտությունը վերցնում է պատումը («narrative») որպես առարկա եւ որպես մեթոդաբանություն այն ենթադրությամբ, որ այսօրվա իրավիճակում հայկական-թուրքական հարաբերությունների ամենանշանակալից տարածքը հենց այն պատմություններն են՝ այն պատկերացումները եւ սպասելիքները, որոնք երկու ժողովուրդները ունեն միմյանց հանդեպ: Եթե լինելու է երկարաժամյա հաշտություն, այն պետք է սկսի հենց պատումների վերափոխմամբ:

կարդալ մնացածը

 

The Clash of Turkish and Armenian Narratives: The Imperative for a Comprehensive and Nuanced Public Memory

The Clash of Turkish and Armenian Narratives: The Imperative for a Comprehensive and Nuanced Public Memory

The debates and tensions that very often characterize the interactions between the Turkish and Armenian peoples do not easily fit into frameworks adopted by studies of international affairs. One problem is that of identifying specific actors: states, diasporas, community-level and international organizations, religious bodies, individuals, broader regional or global players and trends. A second problem is identifying what is at stake: moral, ethical, or religious principles, core hard power interests, legal disputes, economic calculations. The complexity of the case challenges any single approach to analysis but at the same time offers the opportunity for multiple points of view to bring forward meaningful insights. This study uses narratives as a source and as a method.

read the rest

The Armenian Identity and the Armenian State

The Armenian Identity and the Armenian State

More than ten years ago now, I had the privilege of participating in an international cultural exchange programme in Poland run by AIESEC, a global student and young professionals network. There were some twenty or twenty-five of us college-age students from a dozen different countries going around various villages and towns throughout Poland. We met with high school students and delivered presentations on our countries and cultures.

Poland is among the most ethnically homogeneous societies in the world. For a teenager in a distant rural area to interact with a young person from, say, Peru, or India, or even more exotic Armenia, must have been a pleasantly disruptive experience. Besides recounting to those bright faces the story of the first Christian nation or the legacy of the genocide, I found myself discussing my own personal family history that, like any good Armenian story, traverses a few seas and continents.

read the rest

2017 Armenian Parliamentary Elections: Observations on Observations

2017 Armenian Parliamentary Elections: Observations on Observations

I had the honor and pleasure of serving as an interpreter for visiting European observers during the 2017 Parliamentary Elections held in Armenia on April 2. It was a long, exhausting day. But I shouldn’t complain, because those election monitors who stayed for the final count definitely got far less sleep than me that night. All in all, it was a fascinating experience—one from which I learnt a great deal.

Long before I had much of an idea about political philosophies or voting processes, I served as an all-day observer at a single polling station in Yerevan during the Parliamentary Elections in 2007. That was not a very positive experience, in part due to logistical reasons—staying in one single room from seven am one morning to six am the following morning with little access to food or water was no fun. Also, I had not been trained very well and didn’t know what violations to look out for. I would have been unable to handle any confrontations. Luckily the voting at my polling station passed by almost without incident that time.

read the rest

The Armenian Island of Venice

The Armenian Island of Venice

The Armenian presence in Europe stretches from London to Larnaca, Lisbon to Lviv; the Armenian Catholic Mkhitarian Congregation is among the most impactful examples of that legacy and this year marks a three-century-long presence in one of Europe’s most iconic towns.

The vaporetto leaves from San Zaccaria to one of the most unique corners of Venice, a testament to the centuries of multi-cultural history of that magnificent city. The unique corner is really an island – Isola di San Lazzaro degli Armeni, or the Island of St. Lazarus of the Armenians. This year marks the 300th anniversary of that island becoming home to the Mkhitarian or Mechitarist Congregation.

read the rest

Նոր թրքախօսի մը արտայայտ(ն)ութիւնները

73_postcaptureՆոր թրքախօսի մը արտայայտ(ն)ութիւնները

Պոլիս գտնուիլը շատ հետաքրքրական կողմեր ունի, մանաւանդ այս օրերուն։ Որպէս մէ­կը, որ կը հե­տեւի քա­ղաքա­կանու­թեան եւ մաս­նա­ւորա­պէս մի­ջազ­գա­յին ու տա­րածաշրջա­նային ան­ցուդար­ձին, նիւ­թի պա­կաս չկայ, փառք Աս­տուծոյ։ Սա­կայն աւե­լի առօ­րեայ տե­սան­կիւնէն, ու­րախ եմ որ ժա­մանակ կ՚անցնեմ այս քա­ղաքին մէջ, քան զի առի­թը կ՚ըն­ծա­յէ թրքե­րէն սոր­վե­լու։

Թրքե­րէնի հետ կապս շատ հե­ռու չէ, իրա­կանու­թեան մէջ։ Ըն­տա­նիքիս ակունքնե­րը Մա­րաշին մէջ կը գտնուին, ուստի ման­կութեանս յա­ճախ լսած եմ թրքե­րէն, մա­նաւանդ մե­ծերուն կող­մէ։ Ականջներս լե­ցուած են որոշ բա­ռապա­շարով մը։ Նոյ­նիսկ շարք մը բա­ռեր հա­յերէն կը կար­ծէի պզտիկ եղած ատենս։ Վստահ եմ շատ սփիւռքա­հայեր այդ փոր­ձա­ռու­թիւնը կը կի­սեն։ Երի­տասար­դութեանս ջանք թա­փած եմ թրքե­րէն ինքնու­րոյն սոր­վե­լու, իսկ աւե­լի վեր­ջերս դա­սերու գա­ցած եմ (Երե­ւան ալ, հոս ալ)։ Եթէ ան­կեղծ ըլ­լամ, այ­սօ­րուան թրքե­րէնէն աւե­լի պի­տի նա­խընտրէի նախ­նի­ներուս խօ­սած լե­զուն սոր­վիլ։ Բայց այդ դա­րը երե­ւի թէ ան­ցած հա­շուենք։

կարդալ մնացածը

Coming to Terms with Armenian-American Identity: The Testimonies of Michael Arlen, Jr. and Peter Balakian in Passage to Ararat and Black Dog of Fate

Coming to Terms with Armenian-American Identity: The Testimonies of Michael Arlen, Jr. and Peter Balakian in Passage to Ararat and Black Dog of Fate

Paper presented at the “Critical Approaches to Armenian Identity in the 21st Century: Vulnerability, Resilience, and Transformation” conference organised by the Hrant Dink Foundation and the Hamazkayine Educational Foundation, with the support of the Calouste Gulbenkian Foundation, held in Istanbul, Turkey, October 7-8, 2016

The United States offers a very interesting context to explore issues of identity at multiple levels. It is a diverse society that promotes a sense of citizenship while at the same time largely allowing for the practices of pre-immigration cultures. The Armenian-American story is fascinating that way. “Armenian-American” has become much more defined as an identity over the past few decades, comprised of many traditional Armenian elements accommodated within and shaped by the American environment that surrounds them.

That was not always the case. For most of the 20th century, assimilation was the name of the game. In that light, the memoirs to be reviewed in this study consider two individuals who were born into families in which the Armenian heritage was secondary or outright discouraged and who came of age in that 20th-century America. The two somehow encounter and connect with their Armenian identities later on in life. Passage to Ararat by Michael Arlen, Jr. was published in 1975 and Peter Balakian’s Black Dog of Fate came out in 1997. Each published his text at almost exactly the same age, in their mid-forties, having about one generation between them, capturing somewhat different historical moments in terms of Armenia and the Armenian people. Continue reading

Հայոց լեզու. ուղղագրութեան աւանդական, մեսրոպեան, դասական, հայկազեան համակարգ

Հայոց լեզու. ուղղագրութեան աւանդական, մեսրոպեան, դասական, հայկազեան համակարգ

Բարեւ Ձեզ:

Այս տեսանիւթի նպատակն է պարզ եւ կարճ ձեւով հայերէնի ուղղագրութեան աւանդական համակարգը ներկայացնել: Նախ մի պատմական ակնարկ:

Մինչեւ 1920-ականները, հայերէնն ունէր ուղղագրական քիչ թէ շատ կայուն համակարգ՝ ժառանգուած գրաբարից: Դա զանազան անուններով է կոչւում՝ աւանդական, դասական, մեսրոպեան, հայկազեան: Խորհրդայնացումից յետոյ, Հայաստանում – եւ միայն Հայաստանում եւ Սովետական Միութիւնում – երկու անգամ փոփոխուեց ուղղագրական համակարգը՝ 1922-ին եւ 1940-ին: Վերջին 75 եւ աւելի տարիներում, Հայաստանում, նախկին ԽՍՀՄ տարածքում, եւ այդ տեղերից արտագաղթած հայերի մօտ արեւելահայերէնը գրւում է այդ փոփոխուած ձեւով: Խորհրդային ուղղագրութիւնը նաեւ կոչւում է բոլշեւիկեան, արդիական, կամ աբեղեանական ուղղագրութիւն (Լեզուաբան, հասարակական գործիչ Մանուկ Աբեղեանի անունից): Continue reading