Համաշխարհային հայը եւ անվտանգ հայկական ինքնությունը

68_postcaptureՀամաշխարհային հայը եւ անվտանգ հայկական ինքնությունը

Հայկական ինքնությունը այն քիչ ազգային ինքնություններից է, որը իսկապես կարող է «համաշխարհային ազգ» տիտղոսը կրելու իրավունքն ունենալ: Ի՞նչ է հենց «ազգ» կոչեցյալը, համենայն դեպս: Սա, իհարկե, վիճահարույց հարցադրում է: Ես կասեի, որ հայերը հանգիստ կարող են իրենք իրենց ազգ համարել, քանզի նախ եւ առաջ որոշակի քանակով գոյություն ունեն: Բայց՝ ավելի կարեւոր, այդ քանակը կրում է մշակութային բազմազան դրսեւորումներ եւ՝ նույնպես կարեւոր, այդ քանակը որոշակի քաղաքական գիտակցություն ունի:

Հայերը բազմազան են, սա անհերքելի է: Ունեն, այսպես ասած, մի քանի լեզու. այսինքն, լեզվական արտահայտման հայերենի տարբերակներ կան՝ ե՛ւ մի քանի տասնյակ բառբարներ, ե՛ւ այսօր գործող երկու գրական լեզուները: Բացի այդ, շատ ու շատ հայեր շատ ու շատ այլ լեզուներ են խոսում՝ հաճախ նաեւ առանց հայերեն իմանալով:

կարդալ մնացածը

Երկու լավ բան հայկական տեսանկյունից՝ վերջին իրադարձություններից ելնելով | Two Good Things (for Armenians) to Come Out of the Recent Clashes

66_postcaptureԵրկու լավ բան հայկական տեսանկյունից՝ վերջին իրադարձություններից ելնելով

Հայկական ու ադրբեջանական լրատվամիջոցները, ինչպես նաեւ շատ միջազգային ԶԼՄ-ներ, վերջին շաբաթում բավական տեղ տրամադրեցին Արցախում եւ դրա շուրջ տեղի ունեցող բախումները լուսաբանելու համար: Ինչպես կարելի է կռահել, հայկական ու ադրբեջանական կայքերը բոլոր ուղղություններով ծայրահեղ ազգայնական հռետորաբանությամբ լի էին: Յուրաքանչյուր կողմ մյուսին մեղադրեց կռիվն սկսելու ու շարունակելու մեջ, նաեւ որեւէ զինադադար խախտելու մեջ: Յուրաքանչյուր կողմ շարունակում է խոսել պատմական իրավունքներից, ավանդական հողերից՝ հիշատակելով 80-ականների եւ 90-ականների ահռելի դրվագները, մասնավորապես անմեղ քաղաքացիական զոհերը:

կարդալ մնացածը

67_postcaptureTwo Good Things (for Armenians) to Come Out of the Recent Clashes

The Armenian and Azerbaijani media – as well as many international media outlets – devoted much space over the past week to cover the notched-up hostilities in and around Nagorno-Karabakh.

As one might have expected, Armenian and Azerbaijani websites poured out strong nationalistic rhetoric in all directions. Each side blamed the other for initiating and prolonging the escalation and for violating any cessation of hostilities. Each side continues to speak in terms of historical rights, traditional lands, and remembers horrors of the conflict of the late ’80s and early ’90s, especially massacres of innocent civilians.

read the rest

Speaking the Language of the International Community

Speaking the Language of the International Community

When Armenians speak of “our lands” and demand their return, the sentiment is often lost on the international community, for two main reasons: (1) We live in a world of states and statehood; and (2) the Armenians were never the only ones who lived on those lands.

Whether we like it or not, our planet is divided up into territories that have the technical term of “states.” These are not the states of the United States, but independent, sovereign states. The United States of America is a state, the Republic of Armenia is a state, and so on. The United Nations brings together the states of the world, which currently number at 193. Of course, there are disputed territories, but as far as the international community is broadly concerned, there are at present only 193 states in the world.

read the rest

A Versatile Language is One Key to Survival

A Versatile Language is One Key to Survival

Living languages are organic entities. They express meaning for the speaker and communicate that meaning to the interlocutor. As long as a language can fulfill that function, it is used.

Languages also tend to change over time. This is a mark of the vitality of a language. It so happened in modern times that many languages of Europe began to look to their native ways of communicating, rather than sticking, for example, to the ancient Latin, because Latin was no longer useful.

This is a natural phenomenon, and it is how we got, among many others, French and Spanish – although this “French” happened to be the dialect of Paris, where the royal court was located, and likewise the “Spanish” we know is specifically the dialect of Castile, the region around Madrid. “A language is a dialect with an army,” a certain saying goes.

read the rest

Opaque Bubbles and Life in Armenia

Opaque Bubbles and Life in Armenia

We all live in bubbles, don’t we? No matter who we are, where we are, we have our own circle of friends, family, community, work or school, maybe a club of this or an association of that. We create an immediate society around us, which forms part of society taken more broadly. I guess problems arise when the immediate circle becomes impervious – a more rigid, opaque bubble, divorced from broader society.

Living in Yerevan, I am very conscious of the bubble in which I find myself. It is often Diasporan, English-speaking, shared with people with disposable income. Not exclusively so, but more often than not that is the case. Spending free time in cafés and shopping malls, it is not hard to pretend to be in some other part of the world. Even though I find this to be expected – and, in fact, I am happy to note this kind of development in the country – I also find it bothersome to sense that I am at a remove from broader society in Armenia.

read the rest

More than One April 24, 2015, in Istanbul

More than One April 24, 2015, in Istanbul

It was the evening of April 24, 2015, and I was sitting on the street in Istanbul, right near where Istiklal Avenue starts off from Taksim Square. The area had been closed off especially for us—a part of town usually bustling (bursting, really) with people. Those around me were holding placards, mostly of the Armenians who had been placed under arrest that day 100 years earlier. I got a placard with one Hagop Terzian on it. “I must look him up,” I thought, somewhat ashamed of the fact that I had not heard of him before, one of the many whose memory was being honored that evening.

The atmosphere was that of a quiet crowd. There was some music, some speeches. I thought it odd that my feet were crossed on the ground next to the tracks over which the tramway ferries tourists and locals from one end of this long, touristy shopping street to the other. The tramway incessantly rings its bell as a warning because, again, Istiklal Avenue is always teeming with people. (I had earlier noticed a favorite game of one of the unfortunate newcomers to this part of the world—young refugee children from Syria, hopping on and off the protruding parts of the tramway wagon. No ringing bell ever dissuades them.) I made a mental note of exactly where I was on the street, trying to figure out a line joining the track to the shops and buildings around me. Someday I would show off the specific spot where I was on the 24th of April, 2015.

read the rest

Սահմանադրական փոփոխություններ. «Սատանան մանրամասների մեջ է»

Սահմանադրական փոփոխություններ. «Սատանան մանրամասների մեջ է»

Անգլերենով այսպիսի ասացվածք կա. «սատանան մանրամասնություններում է գտնվում» (“the devil is in the details”): Այսինքն՝ խոսքերը սիրուն են, բայց երբ բանը կա բուն գործին, ամեն ինչ կախված է այդ բուն գործը անելու ոճից: Ահավասիկ եւ այսպիսի հակազդեցություն Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական փոփոխությունների վերաբերյալ:

Նախ, ի՞նչ է սահմանադրություն կոչեցյալը: Շատ չխորանալով քաղաքական տեսությունների (սատանայական մանրամասնությունների՞) մեջ, երկու գլխավոր դրույթ նշեմ: Առաջինը՝ սահմանադրությունը իրենից «հասարակական պայմանագիր է ներկայացնում. ժողովուրդը ինքը ինչ-որ մի մեխանիզմով իր ընդհանուր կամքն է արտահայտում այդ փաստաթղթին միջոցով: Ոչ թե որեւէ մենապետ կամ այլ օժտյալ անձ է քաղաքական կարգ հաստատում ու քաղաքական որոշումներ կայացնում, այլ՝ ընդհանուր ժողովուրդը: Երկրորդ՝ սահմանադրություններ իշխանությունն են բաշխում. ոչ թե մի անհատ կամ խումբ՝ անգամ քվեարկությամբ ընտրված, ամբողջ իշխանությունն են ձեռք բերում, այլ զանազան գործակալություններ, զանազան պաշտոնական մարմիններ զանազան գործառույթներ են իրականացնում՝ մեկը մյուսին հակազդելով, մեկը մյուսին հակակշիռ հանդիսանալով: Այդպիսով, ոչ մի անհատ կամ խումբ չի կարող լայնածավալ ազդեցություն ունենալ:

կարդալ մնացածը

Sources, Citation, APA Style: A Brief Introduction

Sources, Citation, APA Style: A Brief Introduction

Purdue University – Online Writing Lab
http://owl.english.purdue.edu/owl/resource/560/01

American Psychological Association – APA Style
http://www.apastyle.org/

Jordan Pettigrew – APA Style Citation Tutorial
http://www.youtube.com/watch?v=CL2RrT6jFpQ

*

Hello. Welcome to this brief video on a few basic aspects about sources, citation, and APA style.

Whenever you do research, you use sources of information to explore the question you have posed, to investigate the issue you have chosen. Continue reading

The shifting focus of the Armenian Cause

The shifting focus of the Armenian Cause

The issue of the Armenian Genocide did not manifest any regular political expression until the late 1960s. The Armenian Cause, as it has come to be known (Hai Tahd in Western Armenian; Hai Daht in Eastern Armenian), followed mass demonstrations in particular in 1965. That was the 50th year marking the arrest of notable Armenians in İstanbul on April 24, which heralded the massacres and deportations that followed Surprisingly, rallies took place in Yerevan in Soviet Armenia in 1965, running contrary to the anti-national policies of the USSR. It did not take long for communities within the organized Armenian diaspora to take on the mantle of genocide recognition as their primary raison d’être.

read the rest